Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ανησυχίες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ανησυχίες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σε θυμήθηκα τόσο…ώστε να σε ξεχάσω


«Λ
ειτουργώντας μετά από στιγμές δαιμόνιες και με μεγάλη ένταση θυμήθηκα συμπεριφορές και βιώματα που μου σημάδεψαν την ζωή και έφεραν ανάποδα τα κάτω πάνω ώστε να ξεχάσω έτσι τα καλοκαίρια που γουστάρω και κατασταλάζουν την ψυχολογική μου ένταση.

Στοιχειά που ξανάγραψα και που κρυφά με βόλεψαν στην εξασφάλιση όλων αυτών των χρονών που με αγωνία μπόρεσα να μην πονώ, ακόμα και την σιλουέτα σου που αμυδρά θυμάμαι στο σάστισμα το φονικό κατάφερα να μην νοσταλγώ.

Δεν έχει και τόση σημασία τι θυμάμαι, είναι πολλά και ανάμεσά τους αναπάντεχα πορεύομαι, μα δεν αντέχει η προσπάθεια και επίτηδες ζητά να βρει λέξεις δικαιολογίας να θυμηθεί ώστε να ξεχάσω το γεγονός που στο φως θέλει ξανά να φανερωθεί.

Χίμηξε να με αποτελειώσει η νοσταλγία και να λάμψει το εξαίρετο για τα επόμενα πέντε λεπτά εντυπωσιασμού με λιγότερα παράπονα σε ένα διακεκομμένο χρόνο τάραξε για λίγο την ησυχία του μυαλού και αμυδρά προσπέρασε και ξέχασε… τόσο!! ώστε να σε ξεχάσω.


[Φουρνιώτης ]

Υπογράψανε την καταδίκη μας δίχως να τη διαβάσουν


«Δ
υο από τους διεκδικητές της Προεδρίας του ΠΑΣΟΚ αλλά και πιθανόν μελλοντικούς Πρωθυπουργούς η κα. Κατσέλη και ο κ. Χρυσοχοϊδης μας εξήγησαν ότι αναγκάστηκαν να βάλουν την υπογραφή τους για το Μνημόνιο υπό συνθήκες πανικού και με την πλάτη στο τοίχο. Δηλώνουν δε ότι υπόγραψαν χωρίς να μπούνε καν στο κόπο να διαβάσουν το περιεχόμενο, βασιζόμενοι στην ικανότητα του τότε επιτελείου του Υπουργείου Οικονομικών αλλά και στην κάθετη διαβεβαίωση του κ. Παπανδρέου.

Δικαιολογώντας τις υπόγραφες τους η μεν κα. Κατσέλη λόγου στενότητας χρόνου δεν διάβασε το κείμενο όπως ανέφερε σε εκπομπή του Μεga και ο κ. Χρυσοχοϊδης στην τηλεόραση του Σκαι λόγω υποχρεώσεων.

Με την λογική στηρίζουμε τον συνάδελφο που κατέβασε ένα Νόμο και χωρίς καμιά μα καμιά περεταίρω ανάμιξη υπέρ ψηφίζονται στην Βουλή τα διάφορα Νομοσχέδια;

Δηλαδή τα πιο σκληρά μέτρα των τελευταίων χρόνων ψηφίστηκαν από ανθρώπους που δεν ήξεραν τι ψήφιζαν;




[Ο Φουρνιώτης ]

Μου απαγορεύεται ολότελα ο θαυμασμός


«Ε
ισαγωγή θερμοκρασιών για την απαραίτητη διατήρηση επιβάλει η στιγμή. Για τους καιρούς αυτούς που περνούν από το μυαλό και με προειδοποιούν επίμονα, ιδέες μοναδικές που όμοιές τους δεν υπάρχουν. Μια τέτοια λοιπόν είναι και η σημερινή, ιδέα μυστήρια και αποφασιστική που ανδρώθηκε ύστερα από σκέψη φιλοσοφική σε μια στιγμή κρίσιμη και δυνητική.

Μου απαγορεύεται ολότελα ο θαυμασμός γιατί αντιδρά σαν απαραίτητη θεραπεία σε όλα αυτά τα κατασκευάσματα της ζωής, που απαιτούνται σαφήνειες και ιδεολογίες για την επίλυσή τους και πρόχειρες λύσεις για να αισθάνεται καλά η ψυχή.

Με πειράζει όλο αυτό, μου μολύνει το μυαλό και δεν μου επιτρέπει σε μια δύσκολη στιγμή και σε οτιδήποτε με χαλάσει αναβολή να δώσω και μήνυμα να περάσω στο τρελό μου που αρνείται τα δεδομένα να δειχτεί.

Με τρόπο ξεκάθαρο και ορθό σαν νομοθέτημα σκληρό παραγκωνίζουν την ύπαρξή μου, ξεχαρβαλώνοντας καταστρεπτικά οτιδήποτε συνδέετε με μένα.

Στιγμές είναι που θέλω όλα φεύγοντας πίσω μου να αφήσω…και τέλος πια να δώσω οριστικό.




[Ο Φουρνιώτης ]

Σκονισμένες εικόνες έμεναν και με δικάζουν


«Μ
έσα σε κλήμα γιορτινό…ρωτώ ξανά και… ξανά, για αγκαλιές και αναφιλητά που χάθηκαν μέσα στα μονοπάτια του χρόνου, άλλοτε με λυγμούς και άλλοτε πάλι με αναφιλητά. Απρόσμενα λυγίσματα που πανικοβλήθηκαν στα ακούσματα της λογικής δεν μου άφησαν τα περιθώρια μέσα μου να αφήσω και να φωλιάσουν. Σε απρόσμενους ίσκιους τα ξενυχτισμένα όνειρα λυγίσματα να βρουν παλεύουν, μέσα στους μεσονύχτιους λυγμούς της δικής μου ζωής, που ποτέ δεν θα μπορούσε κανείς να καταλάβει, τον τρόπο της παράληψης στα ξεκάθαρα των πράξεών μου.

Ξεγλιστρούν η μια μετά την άλλη οι σκέψεις, καθώς έντονα προβάλει μέσα από χαραμάδα παλιά και κυριεύει το μυαλό, εικόνα θολή που άθελα φυλάκισα σε στιγμή ερημική. Μια αποτύπωση εικονική που δεν σταμάτησε να γοητεύει στο χρόνο, στρέφει την πραγματικότητα σε πεδίο φαντασμαγορικό .

Λες και δικάζομαι απόψε θαρρείς με σχέδιο άρρωστο και αποκαρδιωτικό για αμαρτίες που ξετυλίγονται και με ψάχνουν, ποινή να δώσουν βιαστική για ασέβεια λέει…διαχρονική.

Παθήματα που ζητούν απαλλαγή και ανησυχίες που τυλίγονται με μαεστρία σε όλη αυτή την Αγιοσύνη των ημερών, εκπέμπω SOS μήπως και παραταθεί σε άλλη του χρόνου στιγμή η περιήγηση αυτή.

Χρόνια πολλά



[Ο Φουρνιώτης ]

Ανύποπτα με σκότωσες


«M
ε μια καρδιά μαρμάρινη που ράγισε στα ύστατα και στα υπομένα, μικρά κομμάτια σπαρμένα εδώ και κει, απάγκιο αναζητούν στο παρασυρμένο της δέσμης σου ουρανό. Φιλιά πικρόχολα και σκάρτα προδίδουν ειρωνικά το σαρκικό ύφος που πληγωμένα συμμαζεύτηκε και έπεσε στον ζοφερό σου υπόκοσμο.

Δαιμόνια σπρώχνει η αμαρτία στην παρακίνηση, με στάση μελαγχολική ξεσηκώνει θανάσιμα τα πάθη προκειμένου να γευτεί τα θαύματα που με απορία στάθηκαν απέναντι και να συνάψουν σχέσεις πάλι σταθερές στην κακοκαιρία της φετινής μας κατάρρευσης.

Αναγνωρίστηκε η άγνοια στο πάθος του μίσους σου που με όνομα διαφορετικό μετρά το χρόνο της κάθε στιγμής στον πονοκέφαλο, που πονάει και μπλέκει με το δάκρυ στα βαθύ της καρδιάς αναζητώντας τα σφάλματα που παραμονεύουν σε επιφυλακή.

Πρόκειται για περίπτωση που έγκριση ζητά στην εξεύρεση μιας ανάλγητης καρδιάς.



[Ο Φουρνιώτης ]

Μου δημιουργούν ζητήματα απαξίωσης


«Δ
ραστηριοποιείται η τρέλα σε περιστάσεις πολιτικές και ανέντιμες με την αδρεναλίνη να μετατρέπετε σε extreme καταστάσεις που σε προκαλούν και σε παρενοχλούν θες δεν θες αναγκάζεσαι να δοκιμάσεις παιχνίδια καθημερινότητας ξεσκαρτάροντας τον συνεχή θυμό της αβεβαιότητας… είναι ο δικός μου τρόπος αντίδρασης αυτός.

Φουλ η αποκάλυψη με στρες που προκαλεί ένταση και συμπεριφορές που αποφεύγονται με θεραπεία ειδική και ανήσυχη στο φόβο, βασικές τεχνικές σε συνθήκες όπου έρχεσαι καθημερινά αντιμέτωπος σε κοινωνικά νοσήματα που προκαλούν διάφορες πυροδοτούμενες συνήθως καταστάσεις.

Σωστή αναλογία από παθολογικές καταστάσεις εδραιώνουν αυτά που ζούμε και μου διαταράζουν την ψυχική ηρεμία με μια συντονισμένη επιχείρηση που μου προκαλεί νευρογενής ανορεξία και μια σειρά από φοβικά κρούσματα.



[Ο Φουρνιώτης ]

Πηγαία λόγια με στράβωσαν ξανά


«Α
ντανακλά στιγμιαία η παραπλάνηση ακόμα και στα ψηλότερα επίπεδα της αντοχής που εκδοχές και απαιτήσεις ζωής συν παρασέρνουν ολοκληρωμένες σχέσεις και προσπάθειες, φρενάροντας που και που σύννεφα που ακτινοβολούν στο χωρισμό.

Γωνία υπεύθυνη η πλευρά μου, ενώνετε έμμεσα και αποφασίζει το σχήμα της ζωής μας, φορτίο βαρύ με στάση επάρκειας αναζητά και παρακολουθεί τον πλούτο μιας σχέσης.

Πηγαία λόγια με βρίσκουν εκτεθειμένο, λόγια που με στράβωσαν και εξακολουθούν να με ψάχνουν με έκφραση χαρακτηριστική στο νοιάξειμο που ορθά ομολογώ με νότες τζαμπατζίδικες στα πρόσφατα των καιρών.

Αυθόρμητη έκφραση δυσαρέσκειας σουλατσάρει τρισδιάστατα και μεταμορφώνετε σε γοργόνα που νιώθει και αισθάνεται, δέχεται και συγχωρεί. Παλεύω να ξεφύγω μα τα βαριά σου είναι πιο πολλά και με πονούν και με απομακρύνουν καθημερινά.



[Ο Φουρνιώτης ]

Ανησυχούν για την άλλη μέρα στο ΠΑΣΟΚ…


«Σ
αν  << πυροτεχνήματα >> σκάνε το ένα μετά το άλλο οι μεταξύ τους συναντήσεις στο ΠΑΣΟΚ με τις ανησυχίες για την επόμενη μέρα να επικρατούν κατά κόρον, ενώ κάθε άλλο πάρα ενδιαφέρων δείχνουν να έχουν οι συναντήσεις του Γ. Παπανδρέου σε ένα ήδη έντονο και φορτισμένο μετά και τις τελευταίες δεσμεύσεις κλήμα.

Αισθανόμενοι την ανάγκη του Νέου και του καινούργιου, έντονος εκνευρισμός εκδηλώνετε για τα πολλαπλά μηνύματα που λαμβάνουν από τα Galop και που παρασύρουν διαδικασίες και μακρά υποσχόμενες θητείες αμνημονεύτων χρονών.

Την ώρα που οι Έλληνες αγωνιούν για την τύχη της χώρας και την δική τους, νέοι διεκδικητές εμφανίζονται στο παρασκήνιο του ΠΑΣΟΚ της άλλης μέρας, με τον κ. Σκανδαλίδη τον Δ. Ρέππα και τον Γιώργο Παναγιωτακόπουλο να προσκολλούν στον Ε. Βενιζέλο ενώ ο Η. Μόσιαλος ο Γ. Ραγκούσης και ο Α. Λοβέρδος με τον κ. Πάγκαλο και ο Μ. Χρυσοχοΐδης να δηλώνει παρόν για την Προεδρία.

Από το αποτέλεσμα της συνόδου θα εξαρτηθεί αν οι παπανδρεϊκοί θα στηρίξουν με νύχια και με δόντια τον Πρωθυπουργό τους ενώ οι πλευρές Βενιζέλου και Πάγκαλου σε αρνητική περίπτωση θα πιέσουν για εκλογές.



[Ο Φουρνιώτης ]

Μας υπενθυμίζουν την ύπαρξή τους οι Τούρκοι…


«Α
ισθητή κάνανε την παρουσία τους για μια ακόμα φορά στο Καστελόριζο οι Τούρκοι παραβιάζοντας προκλητικά τον εναέριο χώρο με αναγνωριστικά μαχητικά τύπου Φάντομ. Γνωρίζοντας την σπουδαιότητα του ακριτικού μας νησιού και σε ύψος τριακοσίων μέτρων μας ενθυμήσανε ξανά << τα του Οικοπέδου >> και την μελλοντική συμμετοχή τους στον εντοπισμό των υδρογονανθράκων με στάση επιμονής και διεκδίκησης.

Με την Κύπρο εδώ και χρόνια να έχει οριοθετήσει τα θαλάσσια σύνορά της με την Αίγυπτο το 2003, με το Λίβανο το 2007 και με το Ισραήλ το 2010, η Ελλάδα αρνείται στην οποία προσπάθεια διευθέτησης του όλου θέματος και ανέχεται τον ρυθμό της Τουρκίας που σιγοντάρει με την σειρά της στο μπαϊράκι της Αλβανίας που φωνάζει στην μη αναφορά της εδαφικής οριοθέτησης της χώρας και στην μη ύπαρξη συνόρων.

Καυτή πατάτα φαίνεται να είναι το όλο θέμα αφού κανείς Υπουργός τόσα χρόνια δεν είχε το πολιτικό σθένος να υπερασπιστεί και να οριοθετήσει επί χάρτου τα Ελληνικά σύνορα μήπως και δυσαρεστούσε τους πρωταγωνιστές της Μεσογειακής Αυτοκρατορίας.



[Ο Φουρνιώτης ]

Σε εξευτελίζουν και αρπάζουν την περιουσία σου


Π
ροσπαθείς να μην δείχνεις στα παιδιά και στους οικείους σου την αηδία που με κάθε τρόπο προσπαθούν να σου υπενθυμίσουν φτύνοντάς σε κατάμουτρα, καταπατώντας το δικό σου μέλλον και των παιδιών σου, αρπάζοντάς σου την περιουσία και τις ευτελές για ώρα ανάγκης οικονομίες σου, σπρώχνοντάς σε όλο και πιο πολύ στην άνευ όρων ανασφάλεια.

Ανεξέλεγκτες διαστάσεις έχουν λάβει πλέον τα τεράστια προβλήματα που φορτώθηκαν οι Έλληνες κατόπιν όλων αυτών που υπέγραψαν για την διάλυση της χώρας καταληστεύοντας καθημερινά συνταξιούχους και λαϊκά αδύνατους επιβάλλοντας έτσι μια μορφή οικονομικής επιδημίας.

Ξημεροβραδιάζεται η αμφιβολία στα πρόσωπα και με την αφερεγγυότητα της Κυβέρνησης να επιμένει στην καθημερινή σάρωση των επιχειρήσεις και νοικοκυριών, κάνει την πανηγυρική εμφάνισή της συνοδευόμενη με μνήμες κατοχικές η χρυσή λίρα δίνοντας πιθανά την λύση και την διασφάλιση ακόμα και των μικρότερων ποσών εκτάκτως ανάγκης.

Αναπάντεχη λύση η αγορά χρυσής λίρας;
: Δείτε εδώ… περισσότερα


Ο Φουρνιώτης

Μια θεραπεία ο καημός στις εμμονές του μυαλού


Ε
πανέρχονται από συνήθεια στο μυαλό κανόνες και σύντομες φράσεις, εικόνες που φέρνουν λησμονιά και πίεση στα σωθικά, που κάνουν τις σκέψεις να αλλάζουν με δυσκολία και να στοιχειώνουν την έννοια της αναζήτησης.

Νεαρός έφηβος αγνάντευα την γειτονική μάντρα που πίσω της ακλουθούσα το δύσκολο πέρασμα όπου σκαρφάλωνα στα σημάδια που οδηγούσαν στην πόρτα σου και παραμερίζαμε τα κλαδιά διασχίζοντας το παλιό καλντερίμι που κατευθύνονταν στο γεφύρι.

Σκαρφαλώναμε πάνω στις μάντρες και στα πεζούλια, με άλματα θεαματικά προσγειωνόμασταν σε κάποιο κήπο για κεράσια και κορόμηλα και αφού τελείωνε της ημέρας το λούνα πάρκ λουφαγμένοι το απόγευμα σε κάποιο χάλασμα δείχναμε ο ένας στον άλλον τις καινούργιες γρατζουνιές.

Καθισμένοι μπρος το μπακάλικο και ανακουφισμένοι από τον ίσκιο της ακακίας απολάμβαναν το καφεδάκι και το σεργιάνι της πλατείας οι θαμώνες, ενώ όλο και κάποιο πολιτιστικό γεγονός προσήλωνε την πλειονότητα του χωριού στην πλατεία τις απογευματινές ώρες του καλοκαιριού.

Ανήσυχα σε μια γωνία γράφω τον καημό της νιότης μου και θυμάμαι καμιά φορά τα χρόνια που πέρασαν και με στιγμάτισαν παντοτινά.


Ο Φουρνιώτης

Εσύ είσαι το μπέρδεμα και εγώ η καταστροφή μας


Δ
εν φταίει αυτό που σε παρασύρει εξάλλου εσύ το έχεις αποδεχτεί. Έμοιαζε πάντα σαν απειλή με χαμένη προσωπικότητα και το θάρρος ανύπαρκτο για να σου πω το πόσο σιχαίνομαι και που ξέρεις ίσως να χειραγωγήσω την καλοσύνη μου και να επιβιώσω στα αδιέξοδα.

Ανασφαλής συμπόνια η ιστορία μου, βαλμένη σε σκέψεις λες και είναι δεμένες με λόγια ακίνητα και εκδοχές που παραληρούν ανάλογα με το δείλιασμα μιας ηλίθιας κατάληξης. Χαμένοι σε ρηχό ναυάγιο και με τον καημό σε διαθεσιμότητα φουμάρω πλανεύτρες μνήμες μετρώντας τον πενιχρό απολογισμό.

Προσποίηση στην αλήθεια και μια δικαιολογία με παρέμβαση ουσίας γκρεμίζει δυο κόσμους που άνισα αποδυναμώνονται και εύκολα εξαντλούνται.

Φτιάχνω την εικόνα της διευκρίνησης με όλα αυτά που χωρίζουν και σοκάρουν αναπάντεχα, αγάπες που πληγώνουν στερώντας έρωτες που κρατιούνται κρυφοί με συγκινήσεις δυνατές και ελπίδες πρακτικής που αποσκοπούν στην εφαρμογή άνισων κανόνων.


Ο Φουρνιώτης

Έλαμψε μια αστραπή και όλα σώπασαν μετά


Κ
αι τα πουλιά σώπασαν στο άκουσμά της και λυπήθηκε το φως, άτονα έσβησε στο τρεμούλιασμα της μελαγχολίας εγκαταλείποντας το απόμακρο που έσχιζε για να προλάβει. Σαν σκέψη ξαφνική άστραψε και έτρεξε ο νους, σώπασε η φωνή και όλα έντονα υπάκουσαν μονομιάς.

Προσεκτικά σφαλίσανε στη διαταγή οι εικόνες και μονομιάς γραφτήκανε στο δυνατό φως με γράμματα μεγάλα που η ψυχή με κόπο είχε μαζέψει. Ντράπηκαν τα στιχάκια εμπρός στο στιχουργό που με όψη επιφανής στο άκουσμα των αποσπασμάτων, αβίαστα λυτρώθηκαν, διορθώνοντας την ιστορία.

Αλλάζω τις ιδέες που με τόσο κόπο κατέβαλα στον στοχασμό των δικών μου λόγων και τότε ένιωσα σαν να ήμουν πάλι εγώ μες στην γλυκάδα της ξοδεμένης νιότης που φωτάει στην ισορροπία της ψυχής.


Ο Φουρνιώτης

Άδεισε ο τόπος της καρδιάς


Σ
χεδιασμένη πολιορκία σε στιγμή χαλάρωσης αναστατώνουν οι ψίθιροι το μυαλό με συλλογή τεράστια και βασανίζουν περιγελώντας την καρδιά και προκαλώντας το σε μετάφραση να προβεί μήπως και μετριάσει την βασανιστική στιγμή.

Συνομοσία αισθημάτων προκειμένου να σβήσουν και το τελευταίο χαμόγελο στα χείλει, για όσα έχω τάξει για οσα έχω πει ... χαρίζω καρδιά απόψε φτάνει μόνο να σωθεί.

Μαραμένες στιγμές με φώτα μελανά μεταμορφώνουν τα ιδανικά σε σενάρια σκοτεινά και δείνουν μια διαφορετική εικόνα επιθυμίας προκειμένου με άλλα να καταπιαστεί...συγνώμη η λέξη απο καρδιάς ηχεί.

Άδεισε ο τόπος μου, σαν κατάρες οι λέξεις πιάνουν τόπο η μια μετά την άλλη, σφίγγω τα δόντια νευρικά για δεύτερη απόψε φορά, φρίκη και φέτος του Αυγούστου η γιορτή, εκτέλεση στα δέκα μοιάζει εντατική.

Φοβάμαι να βγω απο το αδιέξοδο, φοβάμαι να ειναι αλήθεια, λίγο ακόμα θέλω για να ξεφύγω, μόνο λίγο ακόμα.


Ο Φουρνιώτης

Διαδικασίες που βασίστηκαν σε περιέργιες


Τ
όλμησε στο παραπέρα του μυαλού μέσα απο συνδέσεις και ασχολήθηκε ιδιαίτερα μαζί σου ακουλουθόντας τολμηρές διαδικασίες που βασίστηκαν σε περιέργιες λίγο πρίν ανακαλυφθεί το πιο καινούργιο... βήμα επινόησης που θα μας πάει στο πιο πέρα.

Μόνιμα χαραγμένες οι δικές μας συνήθειες ξεπικρίζουν συμβολικά τα σημάδια στο κορμί, φιλιά που χαρίζονται διαρκώς, και καινούργια στολίδια που προτρέπουν σε διεκδικήσεις κρατώντας αναμένο το φώς και οσα σου έχω χαρίσει.

Μια αδιάσπαστη αλυσίδα κρατά τα αισθήματα στο σπρώξιμο της μοίρας ξεπροβάλοντας απότομα με βήμα αμίχανο λες και κοντοστάθηκε για μια στιγμή σ’ ενα ψυχρό αγκάλιασμα λες και έπρεπε να θυμηθεί στο ψυχοπλάκομα μιας στιγμής.

Μαύρο κοστούμι φορά η καρδιά τονίζοντας με ύφος απότομο την αγανάκτηση θέλοντας να δείξει πόσο σημαντική είναι κάνοντας ξεκίνημα δυναμικό απομακρύνοντας τα νεφελώματα με ένα χτύπημα των χεριών.


Ο Φουρνιώτης

Συμβίωση θυμάμαι δηλώσαμε, Διαχρονική


Μ
ορφές εντυπωσιασμού σχημάτιζες ανήσυχα στο χθες, προικισμένη δεξιοτεχνικά, γυναίκα πια με σχέδια μελλοντικά, συνέχεια της δημιουργίας
φτασμένη στο δικό σου νησί.
Οργίζομαι και φοβάμαι την ύπαρξη που μας ρήμαξε θυμωμένα και ζύγιασε τη ζωή στο γνώρισμα του δύσκολου ισχυρισμού.



Φτάνει μόνο μια κραυγή και μπορείς να ξεσπάσεις αν θες, και αν άσχημα μιλήσεις και αν άτσαλα φερθείς, φτάνει μόνο μην με προσβάλεις και άδικα φερθείς…

Απόψεις και στιγμές γεμάτες ένταση, αμφίβολη κατάληξη και σπατάλη συναισθημάτων κρίσιμα δοσμένα σε ένα έργο ημιτελές μοιράζετε τραγικά στιλιζάροντας αγειτόνευτα μια θλιβερή κατάληξη.

Αντίπαλος των ιδεών που διαδραμάτισαν ρόλο κεντρικό, ανέδειξες τις όποιες διαφοροποιήσεις σημαδεύοντας εύστοχα και μονομερές, χωρίς επανεκτίμηση παράδειγμα είσαι εσύ. << Κοινωνικό >>.

Πόσο καλά θυμάμαι εκείνες τις στιγμές!! μαζί μου κουβαλιούνται ίσα με τώρα μαζί μου θα τις πάρω κάποια στιγμή, αξία να μου δίνουν αληθινή.


Τα ματιά μου παίρνω στη σιωπή


Λ
ύπη γεννιέται από το φαρμάκι, στο σκοτάδι και εγώ αισθάνομαι να χάνομαι χωρίς να έχω κάτι για να πιαστώ, υγρά συννέφιασε και λυπημένα καθώς απομακρύνετε στον ουρανό η πρώτη ματιά.

Σε σχήματα προσωρινά η σιωπή προσαρμόζετε στην επιφάνεια σε κατάσταση γαλήνιας ερήμωσης κατακλύζοντας όλο το χώρο, φωτίζει τρισδιάστατα ναρκωμένες συνειδήσεις που θυμίζουν στιγμές απάθειας και συγκάλυψης όλων.

Γραμμένα με χρυσό το μελάνι φώτισε σαν ηλιακή ακτίνα το άδυτο του κόσμου σου και ύστερα κούρνιασε σε ανεξερεύνητα βάθη με φόντο τα’αστρα καθώς ροδίζουν ατόφια στο πλάγιασμα της πικραμένης μου βροχής.

Χαριστικές βολές στην πίκρα του ποτού φορτωμένες τριγυρίζουν ανάξια παραμονεύοντας την θλίψη!! Φαντάσματα που θυμίζουν χωρισμό.


Ο Φουρνιώτης

Υπάρχω μόνο όταν με αγγίζεις


Ν
α σφίξω τα ματιά θέλω και να φύγει το μυαλό στο στερνό παρακάλι στο νιώθω της αίσθησης. Ξεθύμανε μεθυσμένα στο επόμενο λεπτό, βοριάς γίνετε και το σκορπά, εικόνα η μορφή σου στη στιγμή, πως αντέχει κάνεις τόση ομορφιά;

Απόψε αξίζει να φύγω σε στιγμές γιατρειάς, να ονειρευτώ, να γιατρέψω… να θυμηθώ το άγγισμά σου που σαν ηλεκτροφόρο σύρμα επιμένει κάθε φορά σε γνώριμες στιγμές με λόγια μυστικά που μέσα μου καλά κρατούσα πίσω από τείχη κρυμμένα, μην τυχόν και λαχταρίσω την μικρή σου ενοχή και ξυπνήσεις και φύγεις στην στιγμή.

Ξαστέρωσε τ’αποψινό, δυσκόλεψε και δεν μπορώ να κοιμηθώ σχίστηκε μελανά το χαμόγελο στο βασίλεμα των ματιών και με αίσθηση ανακατεμένη γαληνεύει σε πελάγη ανοιχτά αναστατώνοντας έννοιες οικίες συνύπαρξη μονολόγου στο φευγαλέο άγγιγμα σου.

Σκάλωσαν τα λόγια στο αποψινό σεργιάνι κάνοντας τα να μοιάζουν τυχαία αναλύοντας επίτηδες μια διαρκής ματιά μια σιγουριά σε ένα μεταξένιο άγγιγμα ζωής.


Ο Φουρνιώτης


Δεν είσαι τίποτα παραπάνω από μια απλή διαπίστωση


Κ
αμένο χαρτί με γερά νεύρα στη φάση της απόρριψης, περιμένει μυστήρια να παραμερίσει τα υπολείμματα ενός στραπατσαρισμένου εγωισμού, που τίποτα δεν θέλει πλέον να θυμίζει, να αισθάνεται, να ζει, αντέχοντας ή μη τα δυνατά και έντονα βολικά για σένα ηχογραφημένα στο ισόγειο της μεριάς, μηνύματα της δικής σου καρδιάς.

Με σκοπό προειδοποίησης διαχωρίζεις τα μικρά χωρίς την απόλυτη προτεραιότητα, προκαλώντας μετάληψη σε μυστήριο θείο, παρακαλώντας λειτουργικά το συμπλήρωμα της εισβολής, έκπληξη διστακτική, αρχή μιας καινούργιας λυτρωτικής απόκτησης.

Προσμονή ανακούφισης αναμένει νοερά με ξεσπάσματα σπάνια να απλώνονται σαν πέπλο μυστηρίου, με ένστικτα που καλπάζουν στο ταχύ και δύσκολο γοητευτικό μακριά σου υπόλοιπο ζωής.

Ένταση και μυστήριο καταπίνουν με ανυπομονησία φιλότιμα, ελευθερώνοντας ένα λάγνο ζώο με άνεση φυσική και απόλυτη, γνώρισμα παλιό σαν μια θανάσιμη σιωπή, για άλλη μια φορά διαπίστωση ήσουνα!! απλή.


Ο Φουρνιώτης


Μια παράκαιρη ιδέα μου σαλεύει κουρασμένα το μυαλό


Δ
ιπλώνετε η γλώσσα στη αναζήτηση της αιτίας, καθώς προβάλει!! δειλά το επιχείρημα που αποσκοπά στην κατηγόρια, με έννοια και ουσία που σιγά – σιγά αγγίζει λυτρωτικά την βασική ανάγκη της ξενοιασιάς, βοήθεια γοργή στον υπολογισμό της αναβολής.

Μια παράκαιρη ιδέα μου σαλεύει κουρασμένα το μυαλό, κάθε φορά που συναντώ την απόλαυση μιας καθημερινής αιτίας, ώσπου ένα χαμόγελο στιγμής να ψαλιδίσει τα πλήγματα που προβάλουν ηγετικά και με μπερδεύουν.

Διπλώνει στα δυο ο πόνος, σαν λύση έρχεται στην ταλαιπωρία της ψευδαίσθησης, ορίεται στη δυσάρεστη και συναισθηματική στιγμή σαν μόνιμη βλάβη σαν ένα δυσάρεστο και οδυνηρό αίσθημα.

Δεν αντέχετε αυτή η στιγμή, ανάπαυση στο κουρασμένο μου ζητά, προσμένοντας χαμόγελο γλυκό ικανό να κρατήσει την πιο όμορφη ανάμνηση…


Ο Φουρνιώτης
 
back to top